บทที่ 72

บทที่ 72

อู๋ชิวชิวเห็นเธออารมณ์พลุ่งพล่าน สมองก็ไหลทะลักออกมาอีกครั้ง

"บนโลกนี้ มีคนดีที่ถูกปืนจ่อหัวอยู่"

เธอเงียบไปชั่วขณะแล้วเอ่ยขึ้น

เด็กสาวกล่าวว่า "แล้วถ้าในตอนที่ความไม่ยุติธรรมเกิดขึ้น มีคนสักคนสามารถส่งเสียงออกมาล่ะ?"

"ไม่มี ตอนที่ฉันโดนแก้ผ้าถ่ายคลิปวิดีโอโพสต์ลงอินเทอร์เน็ต ตอนที่ฉันถูกกดลงไปในห้องน้ำ ตอนที่พวกมันปล่อยข่าวลือว่าฉันมีเสี่ยเลี้ยงขายเรือนร่าง ตอนที่ฉันยืนอยู่บนขอบดาดฟ้า... ความเงียบงันต่างหากคือคนส่วนใหญ่"

"ไม่มีใครช่วยเหลือฉันในตอนที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ แต่กลับมาแสร้งทำเป็นไว้อาลัยให้ฉันหลังฉันตายไปแล้ว"

แล้วไงต่อ ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ก็ไม่มีใครจดจำเธอได้อีก

แฟ้มประวัติเกี่ยวกับตัวเธอถูกปิดตายทั้งหมด

คนพวกนั้นที่กลั่นแกล้งเธอพักการเรียนครึ่งปีแล้วย้ายภาควิชา ฝึกงานและทำงานไปตามขั้นตอน