บทที่ 34

บทที่ 34

แม้ว่าอุบัติเหตุทางรถยนต์ครั้งนี้อู๋ชิวชิวจะเป็นพยานรู้เห็นด้วยตาตัวเอง

แต่พอมาตอนนี้ได้เห็นวิดีโอเหตุการณ์ที่เซ็นเซอร์ภาพแล้ว ลาง ๆ ยังพอมองเห็นคราบเลือดที่กระเด็นเปรอะเปื้อนและได้ยินเสียงกรีดร้องของผู้คน ทำให้เธอราวกับกลับไปยืน ณ จุดเกิดเหตุนั้นอีกครั้ง

และได้เห็นแววตาดุดำมืดมนเปี่ยมด้วยความอาฆาตพยาบาทคู่เดิมที่จ้องมองมาจนวินาทีสุดท้ายอีกหน

มันยังคงวนเวียนหลอนอยู่ในห้วงความคิดของอู๋ชิวชิว ต่อให้อู๋ชิวชิวพยายามจะไม่นึกถึงมัน แต่ในมุมมืด แววตาคู่นั้นก็คล้ายกับยังคงมีอยู่จริง

จ้องมองเธอเขม็งแบบนั้น สลัดอย่างไรก็ไม่หลุด

"ชิวชิว ชิวชิว?"

ฉีจิ้งยื่นมือไปโบกตรงหน้าอู๋ชิวชิว "เหม่ออะไรอยู่เหรอ?"

อู๋ชิวชิวได้สติกลับคืนมา "อ๋อ ไม่มีอะไรค่ะ เรื่องจัดการเรียบร้อยแล้ว ฉันควรกลับบ้านสักที"

เธอกลัวว่าถ้าอยู่นานกว่านี้จะพลอยทำให้ฉีจิ้งเดือดร้อนไปด้วย