บทที่ 31

บทที่ 31

ดูท่าทางแล้ว อีกฝ่ายก็คงเป็นพวกเล่นวิชาสายกระดาษเหมือนกับเธอนั่นแหละ

แถมฝีมือยังไม่ธรรมดาเสียด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายยังเชี่ยวชาญการสร้างภาพหลอน หากไม่ระวังให้ดีแม้แต่น้อย ก็อาจจะตกหลุมพรางเอาได้ง่าย ๆ

ยามดึกอันเงียบสงบ

เหล่าหุ่นกระดาษร่วมขบวนแห่ศพเดินไปโปรยกระดาษสีเหลืองเงินไปตลอดทาง

ฆ้องกระดาษในมือของพวกมัน ทุกครั้งที่เคาะจะส่งเสียงแหลมเสียดแก้วหู

หุ่นกระดาษตัวที่อยู่หน้าสุด ในมือถึงกับอุ้มรูปหน้าศพของเธอเอาไว้

บนใบหน้าที่แบนราบไร้มิติของหุ่นกระดาษตัวนั้น แขวนรอยยิ้มชวนขนหัวลุกเอาไว้

ขบวนแห่ขยับเข้าใกล้อู๋ชิวชิวทีละน้อย ๆ