บทที่ 22

บทที่ 22

อู๋ชิวชิวพลันนึกออกในพริบตาว่าอีกฝ่ายคือใคร

เด็กหนุ่มคนที่ให้เค้กชิ้นเล็กเธอนั่นเอง

"เธอค่อย ๆ พูดเถอะ"

เรื่องในหมู่บ้านจัดการเรียบร้อยแล้ว ผู้ใหญ่บ้านก็ไม่ได้บอกว่ายังมีชาวบ้านเกิดเรื่องขึ้นอีก ตอนนี้เธอยังพอมีเวลาอยู่บ้าง

"พี่สาวผมเกิดเรื่องอีกแล้วครับ" เด็กหนุ่มเอ่ยขึ้น

"แล้วยังไงต่อล่ะ"

น้ำเสียงที่ค่อนข้างเย็นชาของอู๋ชิวชิว ไม่รีบร้อนและไม่เชื่องช้า ราวกับค่อย ๆ ลูบไล้ความร้อนรนของเด็กหนุ่มให้สงบลงทีละน้อย

"เธอเชื่อฟังคุณ ผูกกรรไกรนอนแล้วสงบลงจริง ๆ ครับ แต่ว่าตั้งแต่ไม่กี่วันก่อน เริ่มมีปัญหาอีกแล้ว เธอจะวิ่งออกไปกลางดึก ต่อให้พวกเราผลัดกันเฝ้าเธอ เธอก็ยังจะหายตัวไป แล้วพอฟ้าสว่างก็จะกลับมา ถามอะไรเธอก็ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง"

พูดประโยคสองประโยคเด็กหนุ่มก็คล้ายกับจะอธิบายไม่ค่อยเคลียร์ เป็นเชิงเร่งเร้าให้ช่วยขอให้อู๋ชิวชิวช่วยพี่สาวเขาหน่อย