บทที่ 20

บทที่ 20

อู๋ชิวชิวรีบเข้าไปช่วยคนออกมา

ทว่าชาวบ้านคนนั้นกลับสูญเสียสติไปโดยสิ้นเชิง เอาแต่ยืนทื่ออยู่กับที่

เมื่อครู่ที่พวกเขา นั่งฟังงิ้วผีอยู่ที่นี่เป็นเวลานานขนาดนั้น ย่อมได้รับผลกระทบไปแล้ว

จำเป็นต้องพาพวกเขากลับไปก่อนฟ้าสาง มิฉะนั้นผลลัพธ์คงไม่อาจจินตนาการได้

"อู๋ชิวชิว ฉันเตือนเธอว่ายอมแพ้เสียเถอะ เธอช่วยคนหนึ่งได้ แต่ช่วยสองคนไม่ได้หรอก"

ตาแก่คนนั้นเอ่ยด้วยรอยยิ้มหยัน

"หมายความว่าอะไร? พวกแกต้องการทำอะไรกันแน่"

อู๋ชิวชิวใช้สายตาเยียบเย็นมองตาแก่คนนั้น

"ไม่เข้าใจหรือไง? แค่ยืมโชคลาภมาใช้หน่อยเท่านั้น ไม่เอาชีวิตพวกมันหรอก" ตาแก่เอ่ยขึ้น