บทที่ 15

บทที่ 15

มื้ออาหารมื้อนี้ทำให้อู๋ชิวชิวทานอย่างกระวนกระวายใจ

นอกจากสายตาแอบมองเป็นพัก ๆ ของอู๋ชิ่งแล้ว ในใจของอู๋ชิวชิวยังคงคิดถึงคำพูดที่ตาแก่คนนั้นเอ่ยไว้ก่อนหน้า

อะไรคือเหลือชีวิตอีกไม่กี่ปี?

เธอเติบโตมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยเจ็บป่วยหรือมีเคราะห์ สภาพร่างกายแข็งแรงเป็นเยี่ยม สมองปราดเปรื่องสอบได้อันดับหนึ่งของชั้นปีมาโดยตลอด เป็นเด็กสาวที่เพียบพร้อมทั้งคุณธรรม ปัญญา และกายศึกษา

แล้วจะเหลือชีวิตอีกไม่กี่ปีได้อย่างไร?

เธอต้องจับตัวตาแก่คนนั้นมาถามให้รู้เรื่องให้ได้

ในระหว่างมื้ออาหาร อู๋ชิ่งแนะนำหลิวหลิน ลูกบุญธรรมของตนเอง ซึ่งก็คือชายหนุ่มที่เหยียบขี้วัวคนนั้น

แม้ว่าคนผู้นี้จะมีใบหน้าเย่อหยิ่งเต็มประดา แต่กลับเป็นคนที่อู๋ชิวชิวรู้สึกว่าปกติที่สุดแล้ว

หลังทานอาหารเสร็จ อู๋ชิวชิวหาโอกาสสอบถามตาแก่เป็นการส่วนตัว