บทที่ 4

บทที่ 4

มือที่กอดหุ่นกระดาษไว้นั้นกระชับแน่นขึ้นในชั่วพริบตา

ผู้ใหญ่บ้านที่กำลังสูบยาเส้นอยู่ทำหน้าเคร่งเครียดเช่นกัน "แม่ของพี่เฉียว เธอหยุดร้องไห้ก่อนเถอะ"

แม่ของอู๋จงเฉียวจะฟังคำพูดพวกนั้นเข้าไปได้อย่างไร

"อีแก่ตายโหงนี่ รูปหน้าศพยังวิ่งไปอยู่ในบ้านฉัน ชัดเจนว่าเธอตั้งใจจะพาตัวลูกชายฉันไปด้วยแน่ๆ"

"หลี่เถี่ยฮวา ตอนที่เธอยังมีชีวิตอยู่ ครอบครัวเราปฏิบัติต่อเธอไม่ดีตรงไหนกัน ตายไปแล้วทำไมยังไม่ยอมปล่อยลูกชายฉันไป! เอาลูกชายฉันคืนมา ไม่งั้นฉันจะแช่งให้ครอบครัวแกตระกูล ลูกหลานออกไปข้างนอกก็ถูกรถชนตาย ตกลงไปอยู่เป็นเพื่อนแกซะเลย"

สิ้นเสียงแช่งด่า เสียงดังแปะก็ดังขึ้นในห้องไว้ศพทันที

ทุกคนหันมองตามเสียง ปรากฏว่าเป็นกระถางธูปหน้าโลงศพของป้าอู๋แตกออก

อู๋ชิวชิวทอดสายตาเห็นภาพถ่ายหน้าศพของป้าอู๋ถูกเหวี่ยงตกลงไปบนพื้นอีกด้วย