กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 230 เป็นภาพของช่วงเวลาอันแสนเชื่องช้าเช่นกัน
ไม่ว่าลูกสะใภ้จะพูดอะไร ลูกชายก็เอาแต่พยักหน้า แม่เซี่ยเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกไม่ค่อยดี “ชีวิตนี้ของแม่ นอกจากเมืองจิ้นจงแล้วก็เคยอยู่แค่ที่ซูโจวสองที่เท่านั้น มาอยู่ซูโจวตั้งหลายปีขนาดนี้ ก็แทบไม่เคยไปเที่ยวที่ไหนเลย”
คำพูดนี้ไม่มีใครรับช่วงต่อ พ่อเซี่ยแต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่ค่อยตอบรับคำพูดของภรรยาอยู่แล้ว
เซี่ยเทารู้ดีว่าต่อให้ตอบกลับไป แม่ของเขาก็พูดแบบเดิมอยู่ดี เรื่องประหยัดเงินอะไรทำนองนั้น ปีที่แล้วชวนเธอไปเที่ยวด้วยกัน เธอก็ไม่อยากไปเอง แล้วจะมีอะไรดีให้ต้องพูดอีกล่ะ?