กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 183 ตอนนี้ฉันอยากเล่าแล้ว
โอวเสี่ยวหลินกวาดตามองผมของอวี๋เฉาอยู่สองสามแวบ “ไม่เห็นมีผมหงอกเลยนี่ ต่อให้มี สมัยนี้คนหนุ่มสาวจะมีผมหงอกสักสองสามเส้นก็ออกจะปกติ” เธอมักจะเห็นหนุ่มน้อยวัยยี่สิบกว่าปีตามท้องถนนมีผมหงอกอยู่บ้างเหมือนกัน
“ปกติก็ส่วนปกติ แต่ยังไงมันก็ดูไม่ค่อยดีอยู่ดี” อวี๋เฉาค่อนข้างยึดติดกับการอบเคลือบสีผม
โอวเสี่ยวหลินไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอทอดสายตามองทิวทัศน์ที่พัดผ่านนอกหน้าต่างรถพลางคิดเรื่องในใจ การเข้าสังคมของอวี๋เฉามักทำให้เธอนึกถึงการเข้าสังคมของเซี่ยเทาเสมอ ในด้านนี้อวี๋เฉานับว่ายอดเยี่ยม แต่ต่อให้ยอดเยี่ยมแค่ไหนก็ยังไม่ได้ราบรื่นขนาดนั้น แล้วเซี่ยเทาที่ไม่ได้ยอดเยี่ยมล่ะ?