กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 172 คุณเคยสังเกตบ้างไหม?
ตอนที่โอวเสี่ยวหลินล้างมือเสร็จแล้วนั่งลง เซี่ยเทาคีบซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานให้เธอชิ้นหนึ่ง
ในห้องเงียบสงบมาก นอกจากเสียงอ้อแอ้เป็นพัก ๆ ของเสี่ยวโจวโจว
โอวเสี่ยวหลินเก็บเม็ดข้าวที่ลูกชายทำเลอะออกไปข้างนอกชามกลับเข้ามาทีละเม็ด แล้วยังสอนลูกชายอย่างอดทนว่าต้องใช้ช้อนกินข้าวอย่างไร
“เสี่ยวหลิน พวกเราอยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปี จำเป็นต้องเดินมาถึงขั้นหย่าร้างกันจริง ๆ หรือ” เซี่ยเทาไม่ยินยอมที่จะหย่า
“เมื่อเช้าฉันไปศาลมาแล้วรอบหนึ่ง วัสดุที่ควรยื่นก็ยื่นไปหมดแล้ว” โอวเสี่ยวหลินชะงักไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ “ห้องเช่าฉันก็ดูไว้เรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้ก็จะไปวางมัดจำ อีกสองวันก็จะย้ายออกไป”