กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 164 ฉันไม่อาจใช้ชีวิตร่วมกับคุณได้อีกต่อไป
“มา ๆ ก่อนเริ่มกินข้าว พวกเรามาชนแก้วกันก่อน” รองผู้จัดการใหญ่ลุกขึ้นยืน
โอวเสี่ยวหลินลุกขึ้นร่วมชนแก้วตามมารยาท พอนั่งลงก็เอ่ยกับเซี่ยเทาว่า “ฉันไปห้องน้ำสักครู่นะ”
ผู้คนในโรงแรมมีจำนวนมาก คึกคักจอแจ เดินขวักไขว่ไปมา พนักงานเสิร์ฟเดินลัดเลาะไปตามโต๊ะ เสียงกระทบกันของขวดและชาม เสียงเชิญชวนดื่มสุรา และเสียงพูดคุยโอ้อวดดังประสานกันไม่ขาดสาย
โอวเสี่ยวหลินเดินเข้าห้องน้ำหญิง ข้างในค่อนข้างว่าง มีเพียงสองสามคน ทว่าผู้คนกลับไม่เคยขาดสาย มีคนเดินออกไปแล้วก็จะมีอีกคนเดินสวนเข้ามา
โอวเสี่ยวหลินเปิดก๊อกน้ำแล้ววักน้ำล้างหน้า ชั่วพริบตาที่สายน้ำเย็นเฉียบสัมผัสโดนพวงแก้ม ดวงตาก็พลันร้อนผ่าว น้ำตาอุ่นร้อนถูกกลืนหายไปในสายน้ำประปาอันเย็นเยียบอย่างรวดเร็ว