กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 161 เธอไม่มีอะไรจะพูด
“เสี่ยวหลิน เธอกินข้าวก่อนเถอะ กินอิ่มแล้วค่อยไปอุ้มก็ไม่เห็นเป็นไรนี่?”
“เสี่ยวหลิน เธอกินก่อนเถอะ” พวกญาติ ๆ ต่างพากันพูด
“แม่อยากอุ้มก็ให้แม่อุ้มไปสิ” เซี่ยเทาไม่รู้สึกว่าเรื่องนี้จะมีอะไรดีให้เกรงใจ
ในเมื่อทุกคนพูดอย่างนี้ โอวเสี่ยวหลินจึงได้แต่เริ่มกินข้าวก่อน
น้าสะใภ้เล็กผัดกับข้าวเร็วมาก กับข้าวถูกยกขึ้นโต๊ะทีละจาน ทุกคนกินไปคุยไป ก็รื่นเริงดีไม่น้อย
ในเวลานั้นเอง พี่สาวลูกพี่ลูกน้องเซี่ยหย่งเหมยก็ถามขึ้นมาทันใด “น้าเล็กอุ้มโจวโจวอยู่ตลอด เหนื่อยแย่ไหมคะ? เสี่ยวหลิน เธอยังไม่กินข้าวอีกเหรอ?”
คำพูดประโยคเดียว สายตาของทุกคนก็จับจ้องมาที่ตัวเสี่ยวหลิน แม้กระทั่งแม่เซี่ยที่กำลังอุ้มโจวโจวช่วยปลอบอยู่ข้าง ๆ ก็มองมาที่ลูกสะใภ้