ตอนที่ 129 ความคิดของเราไม่เหมือนกันเลยสักอย่าง

ตอนที่ 129 ความคิดของเราไม่เหมือนกันเลยสักอย่าง

“ไม่ได้เสียหน้าสักหน่อย เมื่อกี้สมองฉันมันตื้อไปชั่วขณะ อีกอย่าง ก่อนมีลูกปี ๆ หนึ่งเธอหาได้แค่เจ็ดแปดหมื่นเองนี่ ก็ไม่ได้เยอะอะไรนะ” เรื่องค่าเลี้ยงดูลูกนั้น เขาไม่ได้คิดถึงเลยชั่วขณะ

“เมืองจิ้นจงเป็นแค่ตัวเมืองอำเภอเล็ก ๆ ค่าออกแบบเดิมทีก็ไม่ได้สูงอยู่แล้ว อีกอย่างฉันก็ไม่ได้เป็นนักออกแบบสถาปัตยกรรมหรือโครงสร้าง รายได้ต่อปีเจ็ดแปดหมื่นสำหรับเมืองเรา ถือว่าดีมากแล้วนะ” โอวเสี่ยวหลินไม่เคยดูถูกงานไหน แต่ก็มั่นใจว่าสถานะนักออกแบบในสายตาคนอื่นก็อยู่ในระดับกลางค่อนสูง แต่วันนี้ เธอกลับถูกสามีตัวเองมองแบบนี้

“งั้นเมื่อกี้ทำไมเธอไม่พูดเองล่ะ”