กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 123 ฉันต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองอยู่ดี
“นี่ไม่ใช่คุณหูหรอกหรือ” โอวเสี่ยวหลินเคยพบหูอวี่หานอยู่สองสามครั้ง ไม่ใช่แค่มองจากไกล ๆ ก็แค่เดินสวนกัน ทว่าบนโต๊ะทำงานของอวี๋เฉามีรูปถ่ายของพวกเขาทั้งสองคนอยู่ “ได้ยินอวี๋เฉาพูดถึงคุณบ่อย ๆ เลย”
“เขาต้องแอบนินทาฉันแน่นอนเลยใช่ไหมล่ะ” หูอวี่หานค้อนใส่อวี๋เฉาทีหนึ่ง
“ใครจะกล้าล่ะ” อวี๋เฉาเดินไปข้างกายแฟนสาวแล้วถามอย่างสนิทสนม “วันนี้มาได้ยังไง”
“ฉันมาไม่ได้เหรอ” หูอวี่หานส่งสายตาค้อนใส่เขา แล้วหันไปมองโอวเสี่ยวหลิน “เธอสิ้นสุดการลาคลอดแล้วเหรอ”
“ตอนบ่ายฉันมักจะอยู่ที่สถาบันออกแบบเป็นหลัก” ไม่นับว่าเป็นเรื่องลาคลอดหรือไม่หรอก เพราะเธอยังคงทำงานมาโดยตลอด