กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 83 โชคดีที่ฉันไม่วู่วาม
เขาช่างตั้งเกณฑ์กับตัวเองต่ำจริง ๆ โอวเสี่ยวหลินอยากจะย้อนถามสักประโยคเหลือเกินว่า ‘ใช่สิ พวกเราไม่ใช่เด็กแล้ว ปัญหาหยุมหยิมพวกนี้ในบ้านคุณ ทำไมคุณกับพวกญาติ ๆ ถึงต้องคอยพุ่งเป้ามาที่ฉันตลอดด้วยล่ะ ฉันก็ไม่ดื่มเหล้า ไม่ไปการเลี้ยงรับรองใคร ไม่เคยบริหารเสน่ห์กับผู้ชาย ถึงจะถือเงินไว้ แต่ก็ใช้จ่ายไปกับเรื่องในบ้านทั้งหมด คุณยังจะเอาอะไรจากฉันอีกกันแน่’
ทว่าหากพูดออกไปแบบนั้น ก็คงเป็นการเอาแต่มุมมองของตัวเองมาแก้ต่างให้ตัวเองอีก
พอเธอพูดอย่างนี้ เขาก็คงจะพูดอย่างนั้น
ไม่จบไม่สิ้น
ไม่รู้จักจบจักสิ้น
ทำไมเธอถึงต้องยอมรับฟังคำพูดของเขาด้วย
ทำไมเขาถึงรับฟังคำพูดของตัวเองไม่ได้บ้าง
โอวเสี่ยวหลินสะกดกลั้นอารมณ์เพื่อฟังต่อว่าเซี่ยเทาจะพูดอะไร “ถ้าคิดตามแนวทางนี้ คุณก็ไม่มีเรื่องพวกนี้จริง ๆ นั่นแหละ”