เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 76 ดีหรือแย่ก็พูดได้ไม่เต็มปาก แต่มันชวนให้ขัดตา
ตอน 23:00 น. เซี่ยเทาเดินขึ้นมาชั้นบน เสียงประทัดข้างนอกดังไม่ขาดสาย โอวเสี่ยวหลินก็ยังไม่หลับเช่นกัน
“ปิดไฟดวงใหญ่เถอะ อย่าให้สว่างจนลูกตื่นเลย เพิ่งจะหลับไปเอง” โอวเสี่ยวหลินเปิดแค่โคมไฟหัวเตียงเอาไว้ กว่าเด็กน้อยจะเคยชินกับเสียงหนวกหูนี้จนผล็อยหลับไปได้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
เซี่ยเทาชักมือที่จะเปิดไฟกลับมา แล้วกดเสียงต่ำเอ่ยอย่างหงุดหงิดว่า “แม่ฉันเนี่ย ชัด ๆ ว่าเป็นตัวแกเองที่ดึงดันจะทำนู่นทำนี่แท้ ๆ แต่กลับต้องมาว่าฉันไม่เห็นอกเห็นใจไม่ห่วงใยแก ตอนงานราตรีตรุษจีนเพิ่งจะเริ่ม ฉันก็เรียกให้แกมาดูแล้ว ตัวแกเองที่ไม่ยอมมาดู ดึงดันจะทำนู่นทำนี่อยู่ได้ พอฉันนั่งดู ก็ต้องโดนแกบ่นอีก”
โอวเสี่ยวหลินส่งเสียงอืม ไม่ได้พูดอะไรมากความ