กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 62 ชื่ออย่างจ้าวจื่อหลงทั้งเพราะทั้งฟังดูทรงพลัง
ที่หน้าประตูใหญ่ของโรงพยาบาล เซี่ยเทาขับรถมารออยู่แล้ว วันนี้เพื่อมารับภรรยาและลูกกลับบ้านจึงตั้งใจลางานช่วงเช้าเป็นพิเศษ
“หลานชายตัวน้อยของยาย ดูสิ นี่คือพ่อไงลูก” แม่โอวนั่งเข้ามาในรถพลางชี้ไปที่เซี่ยเทาตรงที่นั่งคนขับแล้วเอ่ย
เซี่ยเทามองลูกชายด้วยความดีใจจนล้นอก ก่อนจะประหลาดใจว่า “ทำไมหน้าลูกถึงดูเหลืองขนาดนี้ล่ะครับ เมื่อวานดีซ่านก็ไม่ได้เหลืองขนาดนี้นี่นา”
โอวเสี่ยวหลินถูกพ่อพยุงเข้าไปในรถ เวลาผ่านไป 7 วัน แม้แผลจะฟื้นตัวแล้ว แต่พอดึงรั้งก็ยังคงเจ็บ ความเร็วในการเคลื่อนไหวจึงเชื่องช้าราวกับสล็อต