ตอนที่ 57 พวกเราเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่ขณะเดียวกันก็เป็นปัจเจกบุคคลที่มีความคิดเป็นของตัวเอง

ตอนที่ 57 พวกเราเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่ขณะเดียวกันก็เป็นปัจเจกบุคคลที่มีความคิดเป็นของตัวเอง

“งั้นฉันถามสองเดือนครั้งได้ไหม” โอวเสี่ยวหลินยอมถอยให้หนึ่งก้าว

“ฉันบอกว่าไม่ต้องถามก็ไม่ต้องถามสิ”

“คุณบอกว่ามาปรึกษาฉัน แต่นี่มันท่าทางของการปรึกษาหรือไง ทำไมจะถามไม่ได้ เพื่อรักษาหน้าเหรอ หุ้นกองทุนของคนอื่นเขายังมีข้อมูลออกมาให้ผู้ถือหุ้นดูทุกวัน พวกเราลงทุนทำธุรกิจทำไมถึงจะถามไม่ได้บ้างล่ะ”

“เธอ ฉันพูดขนาดนี้แล้ว เธอเลิกถือสาแบบนี้ได้ไหม” เซี่ยเทานึกไม่ถึงว่าภรรยาจะไม่ยอมฟังคำพูดของตนเช่นนี้

“คุณต่างหากที่กำลังถือสากับฉัน เงินหนึ่งแสนหยวนนั่นมีของฉันอยู่ห้าหมื่น ทำไมฉันถึงจะถามไม่ได้ นอกจากว่าเกาหย่งเชาจะร้อนตัว”