ตอนที่ 43 ไม่ใช่ให้น้อยใจอยู่ฝ่ายเดียวเพื่อเติมเต็มอีกฝ่าย

ตอนที่ 43 ไม่ใช่ให้น้อยใจอยู่ฝ่ายเดียวเพื่อเติมเต็มอีกฝ่าย

โอวเสี่ยวหลินส่งยิ้มให้พยาบาลอย่างสุภาพถือเป็นการทักทาย คนตระกูลเซี่ยต่างก็รักหน้าตากันมาก แม้แต่เซี่ยเทาก็ด้วย ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นคนประเภทที่ถ้าเสียหน้าแล้วจะมีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้

พยาบาลเปลี่ยนสายน้ำเกลือเสร็จก็จากไป

“แม่ อาหารเย็นของแม่ค่ะ” โอวเสี่ยวหลินวางกล่องเก็บความร้อนลงตรงหน้าแม่เซี่ย เมื่อเห็นว่าสองมือของเธอไม่สะดวก จึงเปิดฝากล่องออก

รอยยิ้มบนใบหน้าของแม่เซี่ยพลันชะงักแข็งค้างเมื่อเห็นกับข้าวในกล่อง “ทำไมมีกุ้งด้วยล่ะ”

“แม่ไม่ชอบกินกุ้งเหรอคะ” โอวเสี่ยวหลินถาม

“เธอไม่รู้เหรอว่าคนที่ร่างกายอ่อนแอไม่ควรกินอาหารทะเลจะดีที่สุดน่ะ” แม่เซี่ยมองลูกสะใภ้อย่างโกรธ “เสี่ยวหลิน เธอจงใจใช่ไหม”