ตอนที่ 31 นี่เป็นเด็กที่เห็นอกเห็นใจแม่

ตอนที่ 31 นี่เป็นเด็กที่เห็นอกเห็นใจแม่

ตกลงว่าคิดมากไปเองหรือไม่ เห็นได้ชัดเจนอยู่แล้ว

โอวเสี่ยวหลินติดต่อประสานงานกับผู้ชายในสถาบันออกแบบบ่อยครั้ง รู้ดีว่าผู้ชายส่วนใหญ่ไม่คิดย้อนมุมกลับแบบนี้ หรือเปลี่ยนเป็นคำพูดอีกอย่างคือไม่ได้ฉลาดเป็นพิเศษอะไร ดังนั้นจึงไม่โทษเซี่ยเทา

วันรุ่งขึ้น คนสองคนตื่นนอนแต่เช้าตรู่

ตอนนี้เซี่ยเทาเป็นผู้ช่วยรองผู้จัดการใหญ่แล้ว ทุกวันจึงต้องไปถึงบริษัทก่อนผู้อื่นครึ่งชั่วโมงเพื่อเตรียมสิ่งของบางอย่าง

ตอนที่โอวเสี่ยวหลินลงบันไดมา แม่เซี่ยก็ทำอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว เป็นข้าวต้มน้ำใสกับกับข้าวเล็ก ๆ น้อย ๆ

“อาหารเช้าอุดมสมบูรณ์จริง ๆ ค่ะ” โอวเสี่ยวหลินได้กลิ่นหอมก็รู้สึกหิวขึ้นมาทันที

“เทาเทายังจัดการตัวเองไม่เสร็จอีกเหรอ”