กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 7 ช่างบังเอิญจริง
ตอนที่แม่เซี่ยวิ่งตามออกไป ลูกชายก็ขึ้นรถเมล์ไปแล้ว พอกลับเข้ามาเห็นสามีที่กำลังโมโหจึงเอ่ยขึ้นว่า “ช่างเถอะ ๆ ในเมื่อลูกชอบเสี่ยวหลิน เรื่องบ้านพวกเราก็ซื้อให้เถอะค่ะ”
“เลี้ยงลูกคนนี้เสียข้าวสุกจริง ๆ” ถึงจะโมโห แต่ตอนที่ลูกชายจากไป ในใจบิดาแซ่เซี่ยก็เริ่มยอมประนีประนอมบ้างแล้ว อย่างไรเสียก็เป็นลูกแท้ ๆ “หลายวันมานี้ฉันลองไปถามมาแล้ว บ้านราคาตารางเมตรละ 10,000 หยวน อย่างน้อย ๆ ก็ต้องมี 1 ล้านกว่าหยวน”
“แพงขนาดนั้นเลยเหรอ ถ้าอย่างนั้นพวกเราจ่ายเงินดาวน์ให้ แล้วเงินสินเชื่อบ้านหลังจากนั้นให้พวกเขาออกกันเองเถอะ” แม่เซี่ยพอนึกถึงเงินของลูกชายที่ถูกเสี่ยวหลินใช้จนหมดเกลี้ยง ก็รู้สึกเสียดายเงินขึ้นมาอีก