ตอนที่ 3 พวกเราตัดสินใจกันเองก็พอแล้ว

ตอนที่ 3 พวกเราตัดสินใจกันเองก็พอแล้ว

ตอนที่โอวเสี่ยวหลินกลับเข้าเมือง เธอหิ้วกับข้าวมาหลายถุง ล้วนเป็นของที่แม่ทำให้ พอนึกอยากกินก็แค่เอาออกมาอุ่นก็เรียบร้อย

“ของอร่อยเยอะขนาดนี้ แม่ยายผมนี่ดีจริง ๆ” เซี่ยเทาหยิบออกมาถุงหนึ่ง เป็นถั่วแระญี่ปุ่นที่ต้มสุกแล้ว วางลงบนโต๊ะแล้วเริ่มกินทันที

“นายไม่ได้บอกว่าจะอยู่เป็นเพื่อนพ่อแม่หรอกเหรอ ทำไมถึงกลับมาล่ะ” โอวเสี่ยวหลินกินจนอิ่มแปล้แล้ว แต่เห็นเซี่ยเทากำลังกินอยู่ ตัวเองก็นั่งลงข้าง ๆ แล้วร่วมวงกินด้วย

พอนึกถึงคำสั่งเสียของพ่อแม่ เซี่ยเทาก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ แต่แฟนสาวมักจะคุยง่ายเสมอ เขาจึงแสร้งชวนคุยอย่างเป็นกันเองว่า “เสี่ยวหลิน ผมได้ยินมาว่าเดี๋ยวนี้สินสอดแต่งงาน ฝ่ายหญิงเขาไม่รับกันแล้วล่ะ หรือว่าพวกเราจะตามกระแสนี้ไปดีล่ะ”