เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 465 สุขสันต์วันเกิด
วันเวลาผันผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียว กาลเวลาก็ล่วงเลยผ่านไปอีกเนิ่นนาน
ยามนี้ ณ บริเวณเขตแดนจักรวาล เรือนโบราณนับไม่ถ้วนที่เคยตั้งมั่นอยู่ ณ ที่แห่งนี้ บัดนี้ได้พังทลายเสียหายไปจนหมดสิ้นตามระดับการล่มสลายของโลกที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
เฮ้อ
เสียงถอนหายใจอันหนักหน่วงปะปนไปกับบรรยากาศแห่งความจนใจ แผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งเขตแดนจักรวาล
ท้ายที่สุดก็มาถึงขั้นนี้จนได้สินะ
ปีศาจเฒ่าระดับโบราณกาลหลายคนที่อยู่เบื้องหน้าค่อย ๆ หลับตาลง ราวกับเกิดจากความสิ้นหวัง
เหล่าสรรพชีวิตรอบข้างต่างก็ก้มหน้าลง บรรยากาศหดหู่สิ้นหวังจนถึงขีดสุด
การล่มสลายของโลกใกล้เข้ามาอยู่ตรงหน้าแล้ว ไม่มีผู้ใดหรือสิ่งใดสามารถรอดพ้นจากภัยพิบัตินี้ไปได้เลย
ทว่าในตอนนั้นเอง ยอดฝีมือเผ่ามนุษย์ผู้หนึ่งก็พลันเงยหน้าขึ้น ก่อนจะตะโกนเสียงดังลั่น “ท่านลู่ผู้นั้นยังไม่กลับมาเลยนะ!”