เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 451 เด็กหนุ่มเผ่ามนุษย์
เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของเจิ้นชิงหยางดังแว่วมา ก่อนจะก้องกังวานไปทั่วทั้งดินแดนโกลาหล
ผู้คนทั้งหลายจ้องมองค่ายกลขนาดมหึมาที่แผ่ขยายออกไปอย่างไม่หยุดยั้ง ชั่วขณะนั้นต่างก็ยืนตะลึงงันอยู่กับที่ ยังตั้งสติตามไม่ทันอยู่บ้าง
“นี่ นี่มัน”
สือจ้งเหม่อมองมหาค่ายกลใต้ฝ่าเท้าที่ส่องประกายแสงสีทองอร่าม และแผ่กลิ่นอายอันน่าตระหนกออกมาเป็นระยะ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“ค่ายกลที่ใหญ่โตมโหฬารถึงเพียงนี้ เกรงว่าคงไม่เคยมีผู้ใดทำได้มาก่อนในอดีต”
อู่หุ่ยมีสีหน้าเคร่งขรึม แต่ส่วนลึกในแววตากลับทอประกายแห่งความหวังขึ้นมาสายหนึ่ง
เขารู้ดีว่านี่คือไพ่ตายที่ลู่เสวียวางแผนเตรียมไว้
ไม่นานนัก เงาร่างสายหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้าผู้คนทั้งหลาย
เจิ้นชิงหยางมีรอยยิ้มเต็มใบหน้า เพียงปราดตามองก็เห็นลู่เสวียท่ามกลางฝูงชน จึงป้องมือพลางยิ้มกล่าวว่า “คุณหนูลู่เสวีย นับว่าไม่ทำให้ผิดหวัง ในที่สุดก็วางค่ายกลเสร็จสิ้นทันเวลาพอดี”