กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 416 สุนัขดำกับแมวลาย
ลู่เสวียพ่นลมหายใจออกมายืดระเหิด ก่อนจะหันไปส่งรอยยิ้มอันอ่อนโยนให้กับจิ้งที่อยู่ด้านข้าง
"เสี่ยวจิ้ง ช่วงนี้มีใครกลับมาบ้างหรือไม่?"
เมื่อได้ยินคำพูดของลู่เสวีย เสี่ยวจิ้งก็ลูบปลายคางตัวเอง นางนึกคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหน้าไปมา "ไม่มีเลย พี่สาวลู่เสวีย คนเหล่านั้นที่ท่านพูดถึงไม่มีใครกลับมาสักคน จนถึงตอนนี้จวนเจ้าเมืองก็ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย"
ก่อนที่ลู่เสวียจะเดินทางออกจากเมืองฮวงเฉิง นางจงใจกำชับให้หยูหมิงและจิ้งช่วยดูแลเมืองฮวงเฉิงเอาไว้ แม้นางจะรู้ดีว่าท่านอาจารย์และคนอื่นๆ คงไม่กลับมาเร็วปานนั้น ทว่าภายในใจก็ยังคงมีความเฝ้าหวังอยู่บ้าง
ลู่เสวียไม่ซักถามให้มากความอีก นางเพียงแค่พาจิ้งมุ่งหน้าเดินไปทางฝั่งของจวนเจ้าเมือง