เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 414 ข้าพาตัวไปแล้ว
ในยามนี้ เรือนยักษ์ที่เดิมทีเคยอึกทึกครึกโครมพลันเงียบกริบไร้สุ้มเสียงในพริบตา เงียบสงัดเสียจนแม้แต่เข็มตกพื้นก็ยังได้ยิน
เหล่าอสูรทั้งหลายต่างจ้องมองสตรีเผ่ามนุษย์ผู้นี้อย่างโง่งม ลูกตาแทบจะถลนออกมาจากเบ้า
ผู้นำเผ่ามารสวรรค์อ้าปากค้าง ชั่วขณะนั้นถึงกับเปล่งเสียงไม่ออกเลยทีเดียว
เขาไม่คาดคิดเลยว่า สตรีเผ่ามนุษย์ที่เขามองไม่ทะลุปรุโปร่งผู้นี้ จะมีสถานะอันน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้
ลู่เสวีย
นี่คือนามที่เจิดจรัสที่สุดในดินแดนโกลาหลยามนี้
ต่อให้ลู่เสวียจะไม่ได้ปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนในโลกมาเนิ่นนานเพียงใด แต่ชาวโลกก็ไม่มีวันลืมเลือน
นั่นคือบุคคลผู้สูงส่งไร้เทียมทานที่ทำให้เผ่าเทพกลายเป็นเพียงหน้าประวัติศาสตร์เชียวหนา!
และในยามนี้ บุคคลผู้สูงส่งไร้เทียมทานผู้นั้นก็กำลังยืนอยู่เบื้องหน้าของตนแล้ว