เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 399 ผู้เฒ่าขี้คุย
ลู่เต้าเซิงมีสีหน้าหม่นหมองสูญเสีย ดวงตาทั้งคู่เต็มไปด้วยความสับสนเคว้งคว้าง เขาค่อย ๆ ย่อตัวนั่งลงกับพื้น สองมือกุมศีรษะของตนเองไว้ นัยน์ตาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย
ตัวเขาในยามนี้ แทบจะคุ้มคลั่งเสียสติไปแล้ว
ในห้วงภวังค์อันพร่าเลือน เบื้องหน้าของเขาพลันปรากฏเงาร่างขึ้นสายแล้วสายเล่า
มีภรรยาและบุตรสาวที่เขารักสุดหัวใจ มีผู้ใต้บังคับบัญชาที่ภักดี มีศิษย์ที่เชื่อมั่นในตัวเขา รวมถึงผู้คนอีกมากมายที่เคยช่วยเหลือไว้ พวกเขาล้วนกำลังเฝ้ามองมาที่ตน
แววตาของพวกเขาเปี่ยมล้นไปด้วยความเชื่อมั่น
อนาคต จะต้องมีอนาคตที่งดงามอย่างแน่นอน
ทุกสิ่งทุกอย่างยังไม่จบสิ้นลงเสียหน่อย
“แต่ข้าควรต้องทำอย่างไรกันแน่เล่า?”
ลู่เต้าเซิงนั่งขัดสมาธิอยู่ท่ามกลางทะเลดาราอันเวิ้งว้าง แสงดาวแต่ละดวงเบื้องหน้าล้วนเป็นโลกใบเล็กแห่งหนึ่ง