กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 395 น้อมส่งจักรพรรดิมนุษย์
ยามนี้ บนใบหน้าของจักรพรรดิมนุษย์ประดับด้วยรอยยิ้มจาง ๆ สายตาล้ำลึกมองไปยังลู่เต้าเซิงในชุดเสื้อคลุมขาวดุจหิมะผู้ยืนอย่างสุขุมอยู่ภายในตำหนัก
“ในที่สุดข้าก็รอจนเจ้ามาถึง”
จักรพรรดิมนุษย์กล่าวพลางแย้มยิ้ม น้ำเสียงอันสูงศักดิ์แฝงไว้ด้วยความตื่นเต้นอยู่หลายส่วน
“รอข้าหรือ?”
ลู่เต้าเซิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงเจือแววฉงน
เขามั่นใจอย่างยิ่งว่าตนเองน่าจะเพิ่งเคยพบจักรพรรดิมนุษย์เป็นครั้งแรก
ทว่าบัดนี้ ประโยคแรกที่จักรพรรดิมนุษย์เอ่ยออกมากลับบอกว่าในที่สุดก็รอจนเขามาถึง
มิใช่เพียงลู่เต้าเซิงที่รู้สึกสงสัยในใจ แม้แต่เหล่ายอดฝีมือเผ่ามนุษย์คนอื่น ๆ ในตำหนักก็ยิ่งมึนงงจับต้นชนปลายไม่ถูก