กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 393 จิ้ง
ในขณะที่เขากำลังเหม่อลอยอยู่นั้น บนมือขวาก็พลันมีสัมผัสนุ่มนิ่มส่งผ่านมา
เมื่อเพ่งมองดูให้ชัด ต้นตอแห่งหายนะตรงหน้ากลับยื่นมือมาลูบไล้ฝ่ามือของเขา บนใบหน้าถึงกับเผยสีหน้าเคลิบเคลิ้มเปี่ยมสุขออกมา
นี่มันสถานการณ์อันใดอีกเล่า?
ลู่เต้าเซิงชักมือกลับ ก่อนจะกวักมือกลางอากาศคราหนึ่ง ก้อนเนื้องอกเน่าเปื่อยดูน่าเกลียดน่ากลัวก้อนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา
นี่คือส่วนหนึ่งของร่างกายอสูรกายห้วงลึกตนนั้นนั่นเอง
สิ่งที่น่าพิสดารในยามนี้คือ ก้อนเนื้องอกนี้ยังคงสั่นไหวเบา ๆ ราวกับมีชีวิต
ช่างตายยากตายเย็นเสียจริง
ลู่เต้าเซิงเลิกคิ้วเย็นชาพลางเอ่ยถามเสียงเข้ม “เจ้ารู้หรือไม่ว่าสิ่งนี้คืออะไร?”