เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 357 เผ่ามนุษย์สงบสุขชั่วหมื่นยุคสมัย
หลังจากนั้น มันก็ระเบิดพลังทั้งหมดที่มีมาทั้งชีวิตออกมา ในที่สุดก็ฝืนดิ้นหลุดจากพันธนาการมิติของลู่เต้าเซิงได้สำเร็จ
ทว่านั่นก็ทำให้มันต้องแลกมาด้วยความเสียหายอันใหญ่หลวง
เรือนร่างทั้งหมดอาบชุ่มไปด้วยโลหิตสด ๆ อักขระเวทประหลาดทั่วทั้งร่างก็พลันหม่นหมองไร้ประกายแสง
ถึงกระนั้น ความเร็วของมันกลับไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย มันพุ่งทะยานหลบหนีไปยังที่ไกลด้วยความเร็วอันสุดจะพรรณนา
ห้วงดาราที่มันพุ่งผ่าน ทิ้งรอยกรีดลึกที่ไม่อาจสมานตัวได้ไปอีกนานแสนนานไว้สายหนึ่ง
เพียงแต่ คำพูดที่ลู่เต้าเซิงเอ่ยออกมาแล้ว ย่อมไม่มีเหตุผลที่จะคืนคำ
เมื่อมองดูสิ่งมีชีวิตตนนั้นหลบหนีไป ลู่เต้าเซิงก็ไม่ได้รีบร้อนแต่อย่างใด ในมือพลันปรากฏคันธนูใหญ่สลักลายขึ้นมากลางอากาศ คันธนูนั้นไร้สาย ลู่เต้าเซิงเพียงยกมือขึ้นทำท่าง้างออก ลูกศรที่เปล่งประกายแสงเจิดจรัสคันหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า