กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 355 เทพเจ้า
เมื่อคิดได้ดังนี้ ลู่เต้าเซิงก็สะบัดมือทั้งสองข้าง พลังอันอ่อนโยนสายหนึ่งพลันหลั่งไหลออกจากมือของลู่เต้าเซิง พุ่งตรงไปยังสุดขอบห้วงมิติ
เพียงชั่วอึดใจ พลังไร้ลักษณ์สายหนึ่งก็เข้าปกคลุมดาวเคราะห์สีน้ำเงินทั้งดวงไว้ในพริบตา
ขอเพียงลู่เต้าเซิงไม่ดับสูญ ดาวเคราะห์สีน้ำเงินก็ย่อมไร้สิ่งใดต้องกังวลอย่างแน่นอน
หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จสิ้น ลู่เต้าเซิงจึงวางใจและออกเดินทางต่อ
ครืน——
ภายในรอยโหว่เบื้องหน้าแผ่กลิ่นอายอันน่าพรั่นพรึงออกมาเป็นระลอกอีกครั้ง ประหนึ่งกำลังเตือนผู้มาเยือนว่าอย่าได้ก้าวเข้าไป
ทว่าลู่เต้าเซิงกลับทำประหนึ่งไม่ได้ยิน ยังคงก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยท่วงท่าสบาย ๆ ราวกับเดินเล่นในลานบ้าน