เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 350 กลับตระกูลเจียง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลินเย่ก็เข้าใจได้ในทันทีว่าลู่เต้าเซิงกำลังถามตนอยู่
“เอ่อ ท่านลู่ ข้าบอกไปแล้วมิใช่หรือว่านี่เป็นของตกทอดประจำตระกูลหลินของข้า”
หลินเย่หัวเราะแหะ ๆ พลางกล่าว
หากเป็นคนธรรมดาก็อาจจะหลงเชื่อคำพูดของหลินเย่เข้าจริงๆ
อย่างไรเสียการมีสุราตกทอดมาจากบรรพชนสัก 1 ไห ก็ไม่ได้มีปัญหาอันใด
แต่ลู่เต้าเซิงหาใช่คนทั่วไปไม่
แค่ตระกูลในเมืองระดับ 2 เพียงแห่งเดียว จะมีสุราระดับนี้ได้อย่างไร?
ลู่เต้าเซิงกล้าฟันธงเลยว่า ต่อให้กวาดตามองไปทั่วทั้งประเทศจีน เกรงว่าอาจจะหาไหที่ 2 ไม่พบด้วยซ้ำ
ถูกต้อง สุรานี้ในสายตาของลู่เต้าเซิงไม่มีคุณค่าแม้แต่น้อย อย่างมากก็แค่พอชิมรสชาติได้ แต่ภายในดาวเคราะห์สีน้ำเงิน มันกลับเป็นสมบัติล้ำค่าหายากที่มีมูลค่าสูงส่งยิ่งนัก