กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 337 ระเบียบใหม่
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปอีกนานเท่าใด
สะพานสวรรค์แห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นไม่ไกลจากเบื้องหน้าของลู่เต้าเซิง
ส่วนใต้สะพานนั้น คือสายน้ำที่อัดแน่นไปด้วยปราณมรณะกำลังไหลเชี่ยวกราก
ลู่เต้าเซิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเดินขึ้นไปบนสะพาน
“คิดจะข้ามสะพาน ต้องดื่มน้ำแกงเสียก่อน”
ทันทีที่เดินมาถึงหน้าสะพาน ยายแก่ผู้หนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าของลู่เต้าเซิงตั้งแต่เมื่อใดไม่ทราบ ขวางทางลู่เต้าเซิงเอาไว้
และในเวลานี้ ยายแก่ผู้นั้นกำลังถือชามน้ำแกงสีเขียวอยู่ใบหนึ่ง
มองดูยายแก่เบื้องหน้า ลู่เต้าเซิงก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ ยื่นมือขวาออกไป
“พวกเจ้าคิดว่าข้าว่างงานมากนักหรือไร”