เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 332 บรรลุชีวิตนิรันดร์
พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่า บนโลกใบนี้จะมีคนที่ใจกล้าบ้าบิ่นถึงเพียงนี้ กล้าใส่ความปรักปรำแม้กระทั่งวิหารแห่งความว่างเปล่าของพวกเขา
ก่อนหน้านี้ที่ลู่เต้าเซิงไปเยือนวิหารแห่งความว่างเปล่าของพวกเขาคราหนึ่ง ถึงกับทำให้เจ้าวิหารแห่งความว่างเปล่าเช่นเขาเกือบต้องเอาชีวิตไม่รอด
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ โทสะของซวีอู๋จื่อก็พลุ่งพล่านแผดเผาอยู่ในอก
เจ้ามดปลวกสมควรตายผู้นี้
“ลุกขึ้นเถิด”
สิ้นเสียงเอ่ยอันเรียบเฉยของลู่เต้าเซิง
เหล่ายอดฝีมือแห่งวิหารแห่งความว่างเปล่าจึงค่อยกล้าหยัดกายลุกขึ้นช้า ๆ
ที่พวกเขามีความยำเกรงต่อลู่เต้าเซิงถึงเพียงนี้ นอกจากพลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวและหยั่งไม่ถึงของลู่เต้าเซิงแล้ว อีกสาเหตุหนึ่งก็คือคำเตือนจากท่านปรมาจารย์
ยามได้พบหน้าคนผู้นี้ จักต้องนอบน้อมถ่อมตนอย่างถึงที่สุด