กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 322 ข้าเป็นคนฆ่าเอง
ท้ายที่สุด ลู่เต้าเซิงก็จากไป
ร่างแยกสายนี้ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นกลุ่มแสงหลายดวง ล่องลอยสลายไปในฟ้าดินแห่งนี้
ในเวลาเดียวกัน ณ นอกสายธารดาราอันไกลโพ้น
ลู่เต้าเซิงลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน
ด้านข้าง เหยียนหลิงหยุนหันไปมองลู่เต้าเซิง “เร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”
ลู่เต้าเซิงยิ้มบาง ๆ “ข้าไร้ซึ่งความกังวลแล้ว”
กล่าวจบ ลู่เต้าเซิงก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน สะบัดแขนเสื้อไปทางห้วงลึกเบื้องหน้าคราหนึ่ง
วินาทีถัดมา ม่านกั้นอันพร่าเลือนสายหนึ่งก็ค่อย ๆ ควบแน่นขึ้น กั้นขวางสองฟากฝั่งของห้วงลึกออกจากกันโดยสมบูรณ์
“แนวป้องกันสายนี้จะเริ่มอ่อนแอลงเรื่อย ๆ นับจากบัดนี้ และเมื่อถึงยามที่ข้ากับเสี่ยวเสวียนัดหมายกันไว้ มันก็จะสลายไปอย่างสมบูรณ์”