เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 309 อย่างมากก็แค่เลี้ยงดูไปตลอดชีวิต
“พวกเด็กน้อย ยามนี้หากนึกเสียใจ ข้าสามารถพาพวกเจ้ากลับไปได้ มีผู้ใดที่ต้องการจะถอนตัวหรือไม่?”
ในตอนนั้นเอง หลี่ฉางชิงที่มองดูพวกถังห่าวเบื้องหน้า ก็พลันเอ่ยประโยคนี้ออกมา
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ในหมู่คนเหล่านี้ไม่มีผู้ใดก้าวออกมาแม้แต่คนเดียว
หลี่ฉางชิงเองก็คาดการณ์ไว้ตั้งแต่แรกแล้ว จึงเผยรอยยิ้มออกมาสายหนึ่งทันที
“เช่นนั้นก็เข้าไปเถิด จะมีชีวิตรอดออกมาได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของพวกเจ้าเองแล้ว”
พลางพูด หลี่ฉางชิงก็ยื่นมือขวาอันหยาบกร้านข้างนั้นออกไป เปลวเพลิงสีม่วงอันน่าสะพรึงกลัวขุมหนึ่งพลันควบแน่นขึ้นทันที
เมื่อเห็นภาพนี้ เย่เหยียนผู้เป็นศิษย์ในสังกัดของหลี่ฉางชิงก็พลันมีลมหายใจถี่กระชั้นขึ้นมาทันที
เปลวเพลิงสีม่วง สำหรับเขาแล้วแทบจะนับเป็นกระบวนท่าไม้ตาย ทว่าเมื่ออยู่ในมือของหลี่ฉางชิงกลับสามารถเรียกออกมาใช้ได้อย่างง่ายดายดุจพลิกฝ่ามือ