กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 306 ตำหนักสำริดอันลึกลับ
และในยามนี้ ภายในสมรภูมิโบราณแห่งโลกเซียน
เมื่อคนยักษ์ค่อย ๆ สลายตัวไป กลุ่มของลู่เสวียก็สามารถถอนหายใจด้วยความโล่งอกได้ชั่วคราวในที่สุด
“ประมุขน้อย ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่”
อ้าวชิงมองดูลู่เสวียที่เอาแต่นิ่งเงียบไม่พูดจาในยามนี้แล้วก็รู้สึกกังวลใจอยู่บ้าง
เซียวหลัวและฉินเฟิงทั้ง 2 คนที่อยู่ด้านข้างก็รู้สึกเช่นเดียวกัน
สภาพของลู่เสวียในเวลานี้ดูผิดปกติไปอย่างเห็นได้ชัด
นับตั้งแต่ฟื้นตื่นขึ้นมาก็กลายเป็นคนเงียบขรึมพูดน้อย นี่ไม่เหมือนลู่เสวียเลยสักนิด
หรือว่าจะได้รับความกระทบกระเทือนจิตใจเข้าเสียแล้ว?
ในตอนนั้นลู่เสวียส่ายศีรษะเบา ๆ แต่อารมณ์ความรู้สึกก็ยังคงหดหู่ยิ่งนัก