กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 ตระกูลเย่บรรพกาล
“ผู้ใดกัน?!”
เด็กหนุ่มสีหน้าตื่นตระหนก รีบหันขวับไปมองทันที
ท่ามกลางซากปรักหักพังอันผุพังนั้น กลับมีแสงสว่างริบหรี่สายหนึ่งเปล่งประกายออกมา
หลังใคร่ครวญอย่างถี่ถ้วนแล้ว ท้ายที่สุดเด็กหนุ่มก็ไม่อาจต้านทานสิ่งเย้ายวนใจได้ จึงค่อย ๆ ก้าวเดินมุ่งหน้าไปยังซากปรักหักพังแห่งนั้น
เมื่อแสงสว่างอันริบหรี่จางหายไป เด็กหนุ่มก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่า สิ่งนั้นกลับเป็นเศษโลหะไม่ทราบชนิดชิ้นหนึ่ง
ช่างคุ้นตายิ่งนัก
เดี๋ยวก่อน นี่มิใช่เศษชิ้นส่วนของโล่โบราณชิ้นนั้นหรอกหรือ?
ในขณะที่เด็กหนุ่มกำลังตกตะลึงอยู่นั้น ร่างมายาของผู้เฒ่าที่เลือนรางจนแทบจะโปร่งใสก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นเหนือเศษโลหะที่แหว่งวิ่นชิ้นนั้น
“เป็นเจ้า!”