เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 278 การช่วงชิงพลังแห่งโชคชะตา
ส่วนร่างเงาของเมิ่งซานหานที่อยู่ห่างออกไปเบื้องหน้าลู่เสวียไม่ไกลนัก เมื่อเห็นว่าลู่เสวียไม่เป็นอันตรายใด ๆ จึงประสานอินด้วยสองมือทันที คมมีดเหมันต์เร้นลับนับไม่ถ้วนพลันควบแน่นขึ้นจากรอบทิศทางอีกครั้ง
ฟิ้ว!
ลู่เสวียไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ยังคงปล่อยให้คมมีดเหมันต์เร้นลับนับไม่ถ้วนเหล่านั้นพุ่งเสียบแทงเข้าใส่ร่างกาย
วนเวียนซ้ำไปซ้ำมาเช่นนี้อยู่หลายครั้ง ลู่เสวียกลับไร้รอยขีดข่วนแม้แต่ปลายเส้นขน มิหนำซ้ำกลิ่นอายกลับยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
“ยืนหยัดอยู่ในจุดที่ไร้พ่ายแล้วสินะ”
ลู่เสวียยืนอยู่ที่เดิมพลางพึมพำกับตนเอง จากนั้นจึงเบนสายตามองไปยังเมิ่งซานหานที่อยู่ห่างออกไป
น่าเสียดายที่ไม่ใช่ร่างต้น ทำได้เพียงใช้การโจมตีของเมิ่งซานหานรวมถึงทักษะการต่อสู้ของเขาเท่านั้น และในยามนี้ เมื่อการโจมตีทั้งหมดของเมิ่งซานหานไร้ผล เมิ่งซานหานจึงสิ้นไร้หนทาง
หากร่างต้นของเมิ่งซานหานอยู่ที่นี่ บางทีอาจยังพอมีความหวังอยู่บ้างกระมัง
ลู่เสวียส่ายหน้าเล็กน้อย เลิกคิดฟุ้งซ่านอีกต่อไป