เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 273 ขอเพียงชนะก็พอ
“ผู้ใด!”
ซู่จื่อจิ้งตื่นตระหนกในใจ
คาดไม่ถึงว่าจะมีคนสามารถปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของตนได้โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว
ทั้งที่ตนเองกลับไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย
ทว่าเมื่อเขามองเห็นผู้ที่อยู่ด้านหลัง ไม่รู้ด้วยเหตุใด ลมหายใจที่อัดอั้นอยู่ก็พลันคลายลงในทันที
“ทะ ที่แท้ก็เป็นแม่นางลู่นี่เอง เสียมารยาทแล้ว ๆ”
เมื่อเห็นว่าเป็นลู่เสวีย ซู่จื่อจิ้งก็ค้อมตัวป้องมือคารวะเล็กน้อย เพื่อแสดงความเคารพของตน
การคารวะครั้งนี้ มิใช่เพราะพลังอำนาจของลู่เสวีย แต่เป็นเพราะความมั่งคั่งของลู่เสวียต่างหาก
ลู่เสวียกวาดตามองไปรอบด้านคราหนึ่ง ก่อนจะปรายตามองเด็กหนุ่มถือดาบที่กำลังหลับตาพักผ่อนอยู่บนเวทีประลองด้วยความสงสัย แล้วเอ่ยถามขึ้นว่า “เมื่อครู่พวกเจ้าคุยเรื่องอันใดกันอยู่รึ?”