กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 267 แดนลับมายาฝัน
ในวินาทีนี้ หวังฮ่าวรู้สึกราวกับว่าตนเองกำลังฝันไป
แม้เขาจะมิใช่นักปรุงโอสถ แต่ในใจของเขาก็ให้ความเคารพเลื่อมใสในตัวซื่อเลี่ยนเทียนอย่างหาที่สุดมิได้
อย่างไรเสียสิ่งอย่างโอสถนี้ โดยพื้นฐานแล้วไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึกตนคนใดก็ล้วนต้องใช้กินทั้งสิ้น
“เด็กสาวตัวน้อย ยามนี้อาจารย์ของเจ้าสบายดีหรือไม่?”
หวังฮ่าวมองดูหยวนหยวนโดยไม่รู้จะเอ่ยสิ่งใดดี สุดท้ายจึงได้แต่เอ่ยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบตามมารยาทไปประโยคหนึ่ง
“อาจารย์ของข้าสบายดีเจ้าค่ะ”
ได้ยินดังนั้น หยวนหยวนก็พยักหน้าตอบ
“ดีแล้ว สบายดีก็ดีแล้ว”
หวังฮ่าวยิ้มเก้อ ๆ ออกมาและไม่ได้ซักถามสิ่งใดเพิ่มเติมอีก