เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 244 ในที่สุดก็กลับมาแล้ว
หันกลับมาดูอีกด้านหนึ่ง เฉียวตานหยางกลับตกอยู่ในสภาพน่าอนาถนัก
เห็นเพียงเฉียวตานหยางนอนแผ่หลาอยู่บนพื้นด้วยแววตาไร้ซึ่งความอาลัยในชีวิต ทั่วทั้งใบหน้าเขียวช้ำและบวมเป่งสลับกันไปมา ยามนี้เกรงว่าต่อให้ลู่เสวียมายืนอยู่ตรงนี้ ก็คงจำเฉียวตานหยางไม่ได้เป็นแน่
โลกใบนี้เป็นอะไรไปแล้ว?
การต้อนรับนักปรุงโอสถเป็นเช่นนี้เองหรอกรึ?
เปิดฉากมาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง มอบชุดนวดแผนโบราณให้เป็นรางวัลก่อนเลยยกหนึ่งรึ?
ยามนี้เขาอยากจะลุกขึ้นไปถกเหตุผลอยู่หรอก แต่พอสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่แล่นพล่านไปทั่วร่างอย่างไม่ขาดสาย เฉียวตานหยางก็ได้แต่ถอนหายใจในอก แล้วนอนนิ่ง ๆ อยู่บนพื้นต่อไป
ยอมทำตามที่ใจเรียกร้องเสียเถิด
เป็นเช่นนี้อยู่เนิ่นนานเท่าใดไม่อาจทราบได้
“นี่ เหตุใดเจ้ายังนอนอยู่อีก คิดจะแกล้งสำออยต้มตุ๋นกันหรือไร?!”