เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 242 ปรุงโอสถและหลอมกู่
ยามนี้ ตาเฒ่าเดินมาหยุดอยู่ข้างกายลู่เต้าเซิง ก่อนจะยกเท้าเตะม้านั่งใต้ร่างลู่เต้าเซิงไปทีหนึ่งและตวาดลั่นในแบบเดียวกันว่า “ส่วนเจ้า ไสหัวไป!”
“รีบไปเสียตั้งแต่ตอนที่ตัวข้าอารมณ์ดี ยังไม่อยากฆ่าสัตว์ตัดชีวิต”
สิ้นคำพูดนั้น ลู่เต้าเซิงที่กำลังนั่งอยู่ก็พลันคลี่ยิ้มออกมาทันที
นิสัยเช่นนี้ หากให้มาเป็นนักปรุงโอสถประจำเมืองฮวงเฉิงของเขา ไม่รู้เพราะเหตุใด เขากลับรู้สึกว่าเหมาะสมยิ่งนัก
เอาเจ้าเฒ่าผู้นี้แหละ
จากนั้น ลู่เต้าเซิงก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน มองตาเฒ่าเบื้องหน้าแล้วเอ่ยถาม “ความเชี่ยวชาญด้านการปรุงโอสถของเจ้าคงจะสูงส่งมากกระมัง?”
เมื่อได้ยินคำถามนั้น ตาเฒ่าก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะอย่างดุร้ายออกมาทันที
“ฮ่าฮ่าฮ่า ปรุงโอสถรึ? ของพรรค์นั้นตัวข้าปรุงจนเบื่อหน่ายไม่อยากจะแตะต้องไปตั้งนานแล้ว”