กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 218 คำสาป
“เป็นเพราะคำสาป”
ในตอนนั้น คนตระกูลเซียวผู้หนึ่งที่เอาแต่นิ่งเงียบมาโดยตลอดก็เอ่ยขึ้นกะทันหัน
คำสาปหรือ?
ลู่เสวียขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองผู้ที่เอ่ยปากขึ้นมา
ภาพที่เห็นคือคนตระกูลเซียวในชุดผ้าเนื้อหยาบผู้หนึ่ง เมื่อมองไปที่แขนซ้ายของเขา ตรงนั้นกลับว่างเปล่าไร้แขน
“หมายความว่าอย่างไร?”
ลู่เสวียเอ่ยถามต่อไป
บุรุษแขนเดียวถอนหายใจออกมาคราหนึ่ง ดวงตาทั้งคู่ค่อย ๆ เหม่อลอยไร้ประกาย
“ผู้ใดก็ตามที่ก้าวเข้ามาในดินแดนบรรพชนตระกูลเซียวของข้า ล้วนต้องได้รับคำสาปจากที่แห่งนี้ และไม่อาจก้าวออกไปจากที่นี่ได้อีกเลย”