กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 216 คนตระกูลเซียวหรือ?
“เช่นนั้นจะปล่อยให้เจ้าสองตัวนี้เดินเตร็ดเตร่ไปมาอยู่ที่นี่ตามอำเภอใจหรือ?”
นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ร่างมายาสายหนึ่งในนั้นก็เอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้าด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ตามกฎเดิม ตีให้สลบก่อนแล้วค่อยจับขังไว้เถิด”
ทันใดนั้น ร่างมายาอีกสายหนึ่งก็สั่นไหววูบ ก่อนจะเลือนหายไปจากจุดเดิมในพริบตา
และในยามนี้ ลู่เสวียก็ยังคงเดินทอดน่องอยู่บนเส้นทางภูเขาอย่างสบายอารมณ์
“ไม่มีสิ่งใดเลย ที่แบบนี้เรียกว่าดินแดนบรรพชนได้ด้วยหรือ?”
ขณะที่ก้าวเดิน ลู่เสวียก็อดบ่นพึมพำออกมาสองสามประโยคมิได้
ติ๊ง!
ในตอนนั้นเอง เสียงปะทะกังวานใสราวโลหะกระทบกันพลันดังขึ้นจากบริเวณท้ายทอยของลู่เสวีย
ลู่เสวียชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันศีรษะกลับไปมองด้วยความประหลาดใจอยู่บ้าง