เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 187 ถึงเวลาต้องไปแล้ว
ลู่เต้าเซิงเอ่ยถามต่อไป
“เหยียนหลิงหยุนรึ?”
เมื่อได้ยินนามนี้ วิญญาณไข่มุกปฐมกาลก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะนึกขึ้นมาได้ในทันที
“เด็กสาวตัวน้อยผู้นั้นน่ะหรือ ตอนนั้นข้าถูกปราณแห่งหายนะเล่นงานจนสติปัญญาเลอะเลือนไม่แจ่มใส จึงไม่อาจออกไปจากห้วงมิติแห่งความโกลาหลนั้นได้เสียที จนกระทั่งสบโอกาสบังเอิญได้พบกับนาง ข้าถึงได้ออกมาจากที่นั่น”
ห้วงมิติแห่งความโกลาหลลูบคาง คล้ายกำลังหวนรำลึกถึงเหตุการณ์ในตอนนั้น
“สบโอกาสบังเอิญรึ?”
ลู่เต้าเซิงพึมพำเบา ๆ ภรรยาของเขาดวงดีถึงเพียงนี้เชียวหรือ แค่หลงเข้าไปในห้วงมิติแห่งความโกลาหลโดยบังเอิญ กลับได้พบเจอของในตำนานอย่างไข่มุกปฐมกาลเข้าเสียได้
ทว่าพอนึกถึงปราณแห่งหายนะภายในไข่มุกปฐมกาล สีหน้าของลู่เต้าเซิงก็พลันขรึมลงทันที