เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 171 ไม่ค่อยสะดวกนัก
เมื่อได้พบเจ้าเมืองลู่เต้าเซิง ผู้คนทั้งหลายต่างก็ตื่นเต้นยินดีเป็นอย่างยิ่ง
ทว่าเมื่อสัมผัสได้ว่ามีคนพยายามเบียดแทรกเข้ามา ทุกคนก็พลันขมวดคิ้วมุ่นทันที
“เจ้าเฒ่านี่ เหตุใดจึงไร้มารยาทถึงเพียงนี้ อยากจะพบท่านเจ้าเมือง ไม่รู้จักต่อแถวหรือไร!”
ชายหนุ่มผู้หนึ่งกว่าจะเบียดจนเกือบจะได้เห็นท่านเจ้าเมืองอยู่รอมร่อ ครั้นรู้สึกว่ามีคนมาปัดดันตนจากด้านหลัง จึงเอ่ยขึ้นด้วยความขุ่นเคืองอยู่บ้าง
ทว่าผู้เฒ่าผู้นั้นกลับไม่มีความสำนึกผิดแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับเดือดดาลจนแทบระงับไม่อยู่
“เจ้าเด็กเหลือขอนี่ ข้าคือบรรพบุรุษของเจ้านะ!”
“หา? เจ้ายังกล้าด่าข้าอีกรึ?!”
เด็กหนุ่มมีสีหน้าโกรธเกรี้ยว ถลกแขนเสื้อขึ้นเตรียมจะลงมือสั่งสอน ทว่าในยามนี้ ฝ่ามืออันหนากว้างข้างหนึ่งก็ตบลงมาที่ท้ายทอยของเขาอย่างจัง
ปึก!