เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 ขั้นคืนสู่สามัญขั้นสูงสุด
เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าหวาดหวั่นที่แผ่มาจากภายในอาณาเขตดวงดาวไร้นาม เหยียนหลิงหยุนในชาติภพนั้นก็ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย มุ่งหน้าบุกเดี่ยวเข้าไปในอาณาเขตดวงดาวไร้นามทันที
แม้ว่านางจะรู้อยู่แก่ใจว่า ตัวตนที่ก้าวเข้าไปในอาณาเขตดวงดาวไร้นาม ไม่เคยมีผู้ใดได้มีชีวิตรอดกลับออกมาเลยก็ตาม
“เจี๋ยเฮ่ย ๆ มีพวกมารนหาที่ตายเพิ่มอีกคนแล้วสินะ”
ทันทีที่ก้าวเข้าสู่อาณาเขตดวงดาวไร้นาม น้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความชั่วร้ายสายหนึ่งก็ดังขึ้นในพื้นที่แห่งนั้น
เมื่อได้ยินเสียงนั้น เหยียนหลิงหยุนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ข้าให้เวลาเจ้า 3 ลมหายใจ ไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้!”
พร้อมกับกลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์ของเหยียนหลิงหยุน สุรเสียงของนางก็แผ่ขยายออกไปโดยรอบอย่างต่อเนื่อง
และในยามนี้ สภาพแวดล้อมโดยรอบแตกต่างจากโลกภายนอกราวฟ้ากับเหว