เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 พวกเรายอมจำนน
หลายวันต่อมา
ลู่เต้าเซิงที่ดื่มด่ำอยู่ในห้วงเสน่หาอันอ่อนโยนมาหลายวัน ในที่สุดก็นึกถึงจุดประสงค์ของตนเองขึ้นมาได้
มองดูเหยียนหลิงหยุนในสภาพไร้ซึ่งอาภรณ์ติดกาย ที่เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าเกินขนาดจนซบหลับอยู่บนหน้าอกของตน ลู่เต้าเซิงก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นอย่างระมัดระวัง เพียงกระแสจิตไหววูบ อาภรณ์ก็ถูกสวมใส่เรียบร้อยโดยอัตโนมัติ
การมีภรรยานี่ช่างดีเหลือเกินจริง ๆ
วันเวลาที่ผ่านมาของตนก่อนหน้านี้นับเป็นชีวิตแบบใดกันแน่
เมื่อนึกถึงวันเวลาที่เคยใช้ชีวิตมาก่อนหน้านี้ ลู่เต้าเซิงก็สัมผัสได้ถึงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง
หากรู้เช่นนี้แต่แรก ในวินาทีที่ตนเพิ่งได้รับระบบมา ก็ควรเลื่อนระดับอย่างต่อเนื่องไปจนกว่าจะตามหาภรรยาของตนพบ
ทว่า เขาก็เพียงแค่คิดดูเท่านั้น
เพราะในเวลานั้นเขามิได้ล่วงรู้เลยแม้แต่น้อยว่าเหยียนหลิงหยุนมีความคิดเห็นเช่นไร