เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 เหยียนหลิงหยุนผู้น่าสะพรึงกลัว
ทว่าลู่เต้าเซิงกลับทำราวกับไม่ได้ยิน เพียงแค่ยกดื่มขวดแล้วขวดเล่าอย่างเงียบงัน
ไม่นานนัก ฤทธิ์สุราก็แล่นพล่านขึ้นหน้า ใบหน้าของลู่เต้าเซิงพลันเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ
เมื่อเห็นภาพนี้ ลู่เสวียก็เม้มริมฝีปาก ก่อนจะหันหลังเดินจากไปด้วยสีหน้าหดหู่ใจ
【รักก็รักไปแล้ว ไม่หวั่นแม้ไม่เคยพานพบ แค้นก็แค้นไปแล้ว ข้าไม่เคยคาดคิดมาก่อน สถานที่ที่เคยไปเยือน รูปลักษณ์อันคุ้นตาในวันวาน ข้าก็นึกว่าลืมเลือนความคิดถึงไปแล้ว...】
“ระบบ เจ้าช่วยปิดเสียงดนตรีเสียทีจะได้หรือไม่?!”
ยามนี้ลู่เต้าเซิงกล่าวอย่างขุ่นเคือง
【แค่ก ท่านผู้ครอบครองระบบ ข้าก็แค่เปิดคลอให้เข้ากับบรรยากาศมิใช่หรือ】
ลู่เต้าเซิงส่ายหน้า ก่อนจะก้มหน้าก้มตาดื่มสุราต่อไป
ยามนี้เขาโศกเศร้าเสียใจจนถึงขีดสุดอย่างเห็นได้ชัด ราวกับเพิ่งอกหักรักคุดมาหมาด ๆ